Edebiyat , şiir ve deneme yazılarım.

Ziyaretçi

Perşembe, Mayıs 29, 2014

Bir an



...

Sadece ellerini görebilmiştim alaca karanlıkta. Uzun ve ince parmaklarını... Gecenin sesliğinde dans ediyormuşçasına oraya buraya savruluyordu o güzel parmaklar. Sonra birden bizim bulunduğumuz yeri işaret etti. Kalbim duracak gibi olmuştu. Neden burayı gösteriyordu ki? Kafamda bitmek bilmeyen sorular ve cevaplar oluşmuştu. Leyla'nın kahkahalarıyla kendime gelebilmiştim. Gözlerimi kaldırdığımda uzun boylu iki erkek yaklaşıyordu bize. Kızların bitmek bilmez gülüşleri beni yerin dibine sokuyordu adeta. Bu kadar gülecek ne vardı. Ayrıca bu erkekler neden bu tarafa geliyorlardı? Başımı sağ tarafıma çevirmiştim. Kimseyle ilgilenmiyor ve anlatılanları duymuyordum. Sadece kendi dünyamla başbaşa kalmak istemiştim o an...

0 yorum:

Yorum Gönder

© 2011 Yaşamın Getirdikleri, Tüm hakları saklıdır.

Tema dizayn Koray Tunçyiğit